Gezamenlijke viering van Do en Re
In de donkere dagen voor Kerst kijken we op de vierde adventszondag in een vesperdienst uit naar het feest van de geboorte. Het feest van de geboorte van Jezus. Maar zover is het nog niet. De wereld om ons heen lijkt steeds nog donker en dreigend. De verlossing lijkt bepaald niet dichterbij te komen. Maar er is niets nieuws onder de zon. De wereld lijkt zich afgewend te hebben van waarden en normen als eerlijkheid, gerechtigheid, vrede en liefde. Net als in de tijd van Jesaja. We lezen in verschillende hoofdstukken van Jesaja over de dreiging die over het volk Israël uitgestort gaat worden. Dat omdat het volk zich heeft afgewend van de Eeuwige en Zijn/Haar geboden. En Jesaja’s profetie gaat over de rampen die het volk te wachten staan en over de oorzaken ervan. Maar al die ellende betekent niet het einde. Want hij profeteert ook over een nieuwe koning, een twijg aan de stronk van Isaï, en een nieuwe tijd. Hij vertelt dat de woestijn zal bloeien als een roos. HOOP!! Daar gaat het over in deze vesperviering: de steppe zal bloeien!!!